Jerzy Pachymeres (gr.: Γεώργιος Παχυμέρης; 1243 – ok. 1310) – bizantyński polihistor: historyk, filozof, prawnik, filolog, autor Dziejów współczesnych pracy obejmującej historię Cesarstwa Bizantyńskiego w latach 1260-1308.
Życie Jerzy Pachymeres urodził się w 1243 roku w stolicy Cesarstwa Nicejskiego, Nicei, w Bitynii. Po odzyskaniu przez Greków Konstantynopola, przeniósł się tam w 1262 roku i oddał się trwającym do 1267 roku studiom. Jako osoba wszechstronnie wykształcona piastował potem wysokie urzędy państwowe i kościelne (didáskalosa tou apostolou, protedíkosa). Po jego śmierci napisanym heksametrem utworem poetyckim uczcił go jego uczeń Manuel Files.
Twórczość Najwybitniejszym utworem Pachymeresa są Dzieje współczesne (Syngraphikáj historíaj), praca historyczna w 13 księgach, obejmująca lata 1260-1308, a we wstępie sięgająca roku 1255. Autor poświęcił 6 ksiąg panowaniu cesarza Michała VIII Paleologa, a kolejne 7 jego synowi Andronikowi II Paleologowi, stąd jego dzieło znane też jest pod tytułem: O Michale i Androniku Paleologach (De Michaele et Andronico Paleologis libri XIII). Dzieje współczesne przynoszą obszerną panoramę dziejów Bizancjum oraz sąsiadujących z nim Bułgarii i Serbii, stanowi też cenne źródło do poznania wschodniej polityki węgierskich Arpadów.