Melityna Gromadska (ur. 18 lutego 1917 w Rzeczycy, zm. 18 stycznia 2002 w Toruniu) – polska biolog, specjalizująca się w ekologii zwierząt i zoologii.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum w Krzemieńcu, w 1934 roku podjęła studia na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Stefana Batorego. Wśród jej wykładowców był prowadzący kurs entomologii profesor Jan Prüffer. W 1939 roku ukończyła studia z tytułem inżyniera rolnika i rozpoczęła pracę na stanowisku zastępcy asystenta w Stacji Ochrony Roślin Wileńskiej Izby Rolnej. Po wybuchu wojny powróciła do Krzemieńca, w którym do 1943 roku pracowała w biurach.
Po wojnie, w 1945 roku, została zatrudniona jako młodszy asystent w Pracowni Biologii Ogólnej i Systematycznej Wydziału Rolnictwa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1947 roku przeniosła się do Torunia, gdzie podjęła pracę na stanowisku starszego asystenta w Katedrze Ochrony Przyrody i Ekologii UMK. W roku 1949 uzyskała stopień doktora, tematem jej rozprawy był Wpływ temperatur stałych i przemiennych na ilość wyprodukowanego CO2 przez poczwarki różnych owadów, a promotorem Jan Prüffer.
W 1955 roku uzyskała, na podstawie rozprawy Przylżeńce kwiatów biotopu wydmowego, tytuł naukowy docenta.