W lipcu 1799 sanktuarium zostało sprofanowane przez żołnierzy napoleońskich. Odłamkiem kartacza uszkodzony został cudowny wizerunek. W 1860 dodano ambulatorium, owalną salę oraz dzwonnicę. W 1946 w związku z przeżywanym jubileuszem 500-lecia kościoła obraz Madonny peregrynował na terenie diecezji. Była to pierwsza w historii peregrynacja obrazu maryjnego na terenie Włoch. Ze względu na kult maryjny w Sanktuarium Matki Bożej Miłosierdzia Macerata została 16 listopada 1952 ogłoszona Miastem Maryjnym (wł. Città di Maria).
Od 1921 kościół posiada tytuł bazyliki mniejszej.
Sztuka W bazylice znajdują się następujące dzieła sztuki: Mater Misericordia (anonimowego malarza z początku XVI w.) brama z brązu (Carlo Cantalamessa, 1952) freski kościoła (Francesco Mancini, 1736-1741) freski ambulatorium (Biagio Biagetti, 1922-1923) Niepokalane Poczęcie (Sebastiano Conca, 1741) Narodziny Matki Bożej (Sebastiano Conca, 1741) dekorowany ołtarz (Pio Cellini, Biagio Biagetti, 1927) witraże (Cesare Picchiarini, rys. Biagio Biagetti) W zakrystii znajdują się: Ikona rosyjska (XVI w.) Święta Apolonia (Giovanni Battista Salvi) Trójca Święta (Sebastiano Conca) kropielnica (Luigi Vanvitelli)
Przypisy
Kategoria:Zabytki Maceraty Kategoria:Kościoły w Maceracie Macerata, sanktuarium