Sprawcy Dni Petlury były od początku do końca zorganizowaną akcją niemieckich władz okupacyjnych a bicie, grabież i mordowanie Żydów przez przygotowane do tego celu grupy Ukraińców odbywało się za ich przyzwoleniem. Niemcy także uczestniczyli w biciu ofiar w więzieniu przy ul. Łąckiego – byli to nie tylko funkcjonariusze niemieckiej Policji Bezpieczeństwa (która kontrolowała więzienie), ale także dopuszczeni przez nich do tej czynności zwykli niemieccy żołnierze, co 29 lipca 1941 skutkowało wydaniem przez gen. von Roquesa rozkazu zabraniającego żołnierzom Wehrmachtu udziału w „zamieszkach” i „pogromach”. Ponadto Niemcy (najpewniej Einsatzkommando Lemberg) dokonali egzekucji większości aresztowanych Żydów.
Ukraińska milicja, utworzona i kontrolowana wciąż przez banderowską frakcję Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN-B), od 2 lipca 1941 operacyjnie podlegała niemieckiej Policji Bezpieczeństwa. Ukraińscy milicjanci podczas Dni Petlury zajmowali się aresztowaniem Żydów i doprowadzaniem ich do określonych miejsc, w tym do więzienia przy ul. Łąckiego. Odpowiadają oni także za bicie zatrzymanych. Prześladowanie Żydów było zgodne z poglądami wyrażanymi w tym czasie przez wysoko postawionych działaczy OUN-B.