Otrzymane wartości pochodnych cząstkowych definiują wektor gradientu dla każdego punktu obrazu. Innym prostszym sposobem podejścia do aproksymacji gradientu jest tzw. „metoda kompasowa”. W metodzie tej maska dająca maksymalną wartość pochodnej określa moduł i kierunek gradientu z rozdzielczością 45°.
Przykłady masek dla kątów 0°, 45°, 90° i 135°.
Kolejne maski otrzymuje się obracając podane maski o 180°. Warto zauważyć, że wystarczy obliczyć sploty z czterema pierwszymi maskami, gdyż pozostałe różnią się tylko znakiem (S+4= – S).
Operator Sobela dokonuje operacji uśredniania pochodnej (z wagami 1, 2, 1) z trzech linii równoległych do kierunku różniczkowania. Dzięki temu ma mniejszą wrażliwość na zakłócenia w obrazie (szum) niż Krzyż Robertsa i lepiej wygładza niż operator Prewitta.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Algorytmy graficzne Kategoria:Cyfrowe przetwarzanie obrazów