Combes obawiał się, że zerwanie konkordatu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia jakiejkolwiek kontroli nad duchowieństwem.
W 1903 powstała komisja parlamentarna na czele z Aristide’em Briandem, kontynuująca rozpoczęte prace nad ustawą. W tym samym okresie pojawiło się coraz więcej krytyki polityki francuskiej ze strony Watykanu. 7 lipca 1904 roku Combes zakazał zgromadzeniom zakonnym działalności pedagogicznej i nauczania w ogóle, przygotowując w ten sposób całkowitą laicyzację systemu edukacji. Ustawa ta ostatecznie wywołuje zerwanie stosunków dyplomatycznych z WatykanemMaurice Larkin, Religion, Politics and Preferment in France since 1890: La Belle Epoque and its Legacy, Cambridge University Press, 2002, s. 25., co sprawiło, że utrzymywanie konkordatu nie miało już sensu.
Te posunięcia rządu III Republiki miały na celu odsunięcie Kościoła od wpływów w państwie, który od czasów II Cesarstwa miał duże znaczenie, zwłaszcza w kwestiach szkolnictwa. Owe działania były efektem antyklerykalnej polityki republikanów, którzy po dojściu do władzy w 1875 roku zapoczątkowali proces sekularyzacji głównych służb publicznych, co przejawiło się m.in.