Stefan (zm. 25 kwietnia 1503) – opat cystersów w Koronowie, biskup nominat aureński, biskup elekt pomocniczy włocławski.
O jego pochodzeniu i wczesnej karierze nic nie wiemy. W 1496 został opatem klasztoru cystersów w Koronowie po opacie Wielisławie, lecz w 1498 usunięty z funkcji. Nowym opatem został Magnus, który w 1501 zrezygnował z godności. Po nim godność opata koronowskiego objął ponownie Stefan.
Stefan został powołany na biskupa pomocniczego w wyniku starań Krzesława Kurozwęckiego, biskupa włocławskiego i zarazem kanclerza koronnego. Krzesław w 1494 podjął zabiegi o utworzenie lub reaktywację urzędu stałego biskupa pomocniczego połączonego z godnością opata koronowskiego. W 1500 Kurozwęcki uzyskał królewską zgodę i skierował sprawę do Stolicy Apostolskiej oraz do władz generalnych zakonu cystersów. Pod koniec 1502 Jakub, opat z Cîteaux skierował pismo do Stefana, opata koronowskiego informujące o zgodzie jego, kapituły generalnej cystersów oraz papieża na podjęcie obowiązków biskupa pomocniczego w diecezji włocławskiej. Wcześniej, papież Aleksander VI udzielił Stefanowi prowizji na tytularną stolicę aureńską (biskupstwo w Mauretanii – Afryka Północna), powiadomił o tym biskupa Kurozwęckiego, który z kolei przesłał tę informację wraz ze z królewską zgodą do władz zakonnych.