na wartości netto, ponieważ droga nie będzie w tym przypadku budowana, ale kosztuję ją 5 tys. podatku Clarke’a. Daję to osobie A stratę netto w wysokości 2 tys. złotych. Tym samym podatek Clarke’a motywuję tę osobę do ujawnienia jej realnych preferencji na temat remontu drogi i odstrasza ją od przesadzania i dramatyzowania na temat strat, jakie rzekomo miałaby ponieść w przypadku remontu.
Podobnie osoba C będzie czuła się zmotywowana do realnego deklarowania wartości, jaką przypisuję naprawie drogi. Wartość netto dla tej osoby wynosi 5 tys. a podatek 3 tys. Tym samym osoba C realizuje ogólną wartość netto równą 2 tys. Osoba ta nie jest zainteresowana podawanie niższej wyceny niż prawdziwa, ponieważ tym samym zmniejsza ona prawdopodobieństwo remontu drogi (co jest przecież jej preferencją), a nie zmniejsza podatku Clarke’a jaki musi zapłacić. Podanie zawyżonej wyceny też nie jest w interesie tej osoby, ponieważ w momencie deklaracji wyceny nie wie ona czy będzie osobą kluczową (nie zna wycen innych uczestników).