W 1952 mianowano go zastępcą naczelnika Wydziału IV, a w 1953 naczelnikiem Wydziału V.

W 1954 Glanc został awansowany na majora, a w 1955 w wyniku likwidacji MBP i związanej z tym reorganizacji otrzymał stanowisko naczelnika Wydziału V Departamentu VIII Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego, zaś po kolejnej reorganizacji w 1956 został funkcjonariuszem Biura Ochrony Rządu MSW, gdzie sprawował kolejno funkcję naczelnika Wydziału II (1956–1964) oraz zastępcy dyrektora (1964–1968Instytut Pamięci Narodowej, Aparat bezpieczeństwa w Polsce – kadra kierownicza, t. II, str. 41 [ostatni dostęp: 2 marca 2011]).

W międzyczasie, w 1957 - tak jak wszyscy oficerowie BOR - Glanc został powołany do służby wojskowej jako oficer korpusu rezerwy Wojskowej Służby Wewnętrznej, pełniąc jednocześnie obowiązki w ochronie rządu. W związku z tym miał także obowiązek zdobycia wykształcenia średniego, co uczynił w 1960, po czym ukończył dwuletnie szkolenie wojskowe. W 1961 otrzymał awans na podpułkownika, a w 1965 na pułkownika. W 1967 ukończył Zawodowe Studium Administracyjne na Uniwersytecie Warszawskim, zaś w 1969 uzyskał tytuł magistra administracji na Wydziale Prawa i Administracji UW.