Życiorys Dobra rodowe Hieronim odziedziczył po śmierci ojca w roku 1499. Chcąc odbudować zniszczone Wojsławice w roku 1504 uzyskał dla osady zwolnienie od wszelkich opłat na lat dziesięć. Natomiast cztery lata później, w 1508 – w miejsce starego, zaginionego – odnowił akt lokacji miasta. Sławy przysporzyły mu jego śmiałe czyny w walkach z Tatarami. W jego czasach powstało nawet porzekadło: „Pan Zaklika z Wojsławic, gnał Tatary aż do granic”. Zamek w Czyżowie, który Hieronim rozbudował, miał powstać na kopcu usypanym przez tatarskich jeńców. Jest to o tyle nieprawdopodobne, że zamek, choć rzeczywiście stoi na sztucznie usypanym wzniesieniu, powstał zanim dobra w Czyżowie odziedziczyli Zaklikowie. Pod koniec życia otrzymał od króla Zygmunta Starego propozycję objęcia stanowiska wojewody sandomierskiego, nominacji jednak nie przyjął wymawiając się podeszłym wiekiem.
Rodzina i potomkowie Ożenił się z Anną Sienieńską, z którą miał dwie córki i syna: Anna Zakliczanka z Czyżowa h.Topór (zm. 1583), żona Mikołaja Koniecpolskiego, kasztelana rozpierskiego, z którym miała jedną