Po wyzwoleniu części ziem polskich po 22 lipca 1944 pracował w Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego (PKWN) jako referent nadzorujący i tworzący szkolnictwo muzyczne, a następnie był p.o. Naczelnika Wydziału Ministerstwa Kultury i Szkół do spraw szkolnictwa artystycznego.
W kwietniu 1945 zwolnił się na własną prośbę chcąc pracować w szkolnictwie i przyjechał do Łodzi. Od 11 kwietnia 1945 do 31 sierpnia 1948 był nauczycielem w II Państwowym Gimnazjum i Liceum im. G. Narutowicza w Łodzi, a od 1 września 1948 był dyrektorem l Gimnazjum i Liceum im. M. Kopernika w Łodzi. Był też równocześnie dyrektorem Studium Wstępnego UŁ (1948–1949) i Studium Przygotowawczego do Szkół Wyższych (1949–1951).
Od 1 października 1949 prowadził wykłady systematyki roślin i biologii w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Łodzi (PWSP, później WSP), w której od 1 września 1950 otrzymał pełny etat zastępcy profesora, a od 1951 tytuł profesora szkoły zawodowej. W latach 1950–1956 pełnił tam funkcję dziekana Wydziału Przyrodniczo-Geograficznego, a także kierownika Zakładu (Katedry) Botaniki. W roku akademickim 1953/1954 prowadził też wykłady na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej.