Leopold Blaustein (ur. 10 kwietnia 1905 we Lwowie, zm. 1942 we Lwowie) – polski filozof, fenomenolog, estetyk, psycholog. Uczeń Kazimierza Twardowskiego, znawca i krytyk filozofii Edmunda Husserla.

Życiorys Blaustein był uczniem Kazimierza Twardowskiego, uczęszczał na seminaria Kazimierza Ajdukiewicza i Romana Ingardena.

Data śmierci Blausteina nie jest znana. Według jednej wersji, zginął zamordowany wraz z żoną i synem przez Niemców we Lwowie w 1942 roku. Według innej wersji popełnił samobójstwo w 1943 lub 1944Z. Rosińska, Leopold Blaustein - styk psychologii i estetyki (w:) L. Blaustein, Wybór pism estetycznych, Universitas, Kraków 2005.

Koncepcje filozoficzne Był krytycznym zwolennikiem fenomenologii Edmunda Husserla. Uważał, że właściwą metodą prowadzenia badań w filozofii jest metoda fenomenologiczna, z właściwą jej koncepcją redukcji ejdetycznej. Chodzi o intuicyjny, bezpośredni ogląd ("źródłowo prezentującą się naoczność"), który Edmund Husserl nazwał zasadą wszystkich zasadE. Husserl, Idee czystej fenomenologii i fenomenologicznej filozofii, ks. 1, tłum. D. Gierulanka, Warszawa 1967, s. 79.. Naoczność ta ma być gwarantem prawomocności poznania. W niej samouobecniają się rzeczy i osoby.