Same akty dzielą się na przedstawienia, uczucia i sądy. Przedstawienia to uobecnianie się przedmiotów, ale tylko takich, które można sobie przedstawić poprzez wskazanie położenia przedmiotu i jego granicy. Położenie to usytuowanie przedmiotu wśród innych przedmiotów, a granica to informacje na temat styczności obiektu (przedmiotu) z innymi obiektami. Przedstawienie oznacza, innymi słowy, wyodrębnianie czegoś z tła. Sądzenie to odrzucanie lub uznawanie istnienia przedmiotów oraz ujmowanie związków logicznych pomiędzy nimi. Uczucia to porządek aksjologiczny, porządek upodobania i dezaprobaty, kochania i nienawidzenia. Odnoszą się one do poczucia braku lub wypełnienia czymś, co w tradycji fenomenologicznej określano mianem DignitasStąd na przykład Alexius Meinong mówi o dygnitatywach (od łacińskiego Dignitas - to, co dostojne, godne)..