Nie widzę przecież całego domu, ale jedynie jego fragment - kiedy zaczynam się poruszać i idę wokoło tego domu, prezentują mi się różne jego wyglądy, dające w sumie pewną naoczność - pewną całość tego domu. I tak konstruuję jako podmiot - poprzez przedstawianie sobie pewnych wyglądów - przedmiot intencjonalny.
W pewnych przedstawieniach funkcję treści prezentującej pełnią znaki. W szczególności tam, gdzie nie mam zmysłowego dostępu do przedmiotu (np. w niektórych przedmiotach opisywanych przez nauki szczegółowe, np. fizykę).
Przedmiotem intencjonalnym może być wszystko, co da się w jakikolwiek sposób sobie przedstawić. Odróżniamy go jednak od treści prezentującej. Są dwa podstawowe rodzaje przedmiotów intencjonalnych: formalny, czyli ten, który wyposażam w pewne właściwości w danym akcie intendowania oraz materialny, który wyposażam we właściwości w wielu aktach intendowania. Podział ten nie jest podziałem ontologicznym i nie należy go mylić z podziałem na przedmiot intencjonalny i przedmiot istniejący niezależnie od aktów.
Schemat aktu przedstawienia: Jakość i materia aktu → Treść Prezentująca → Przedmiot intencjonalny