Stanisław Zieliński (ur. 24 listopada 1895 w Teofipolu, zm. 8 kwietnia 1941 w Równem) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, komisarz Policji Państwowej, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Aleksandra i Karoliny z Michalskich urodzony 24 listopada 1895 w Teofipolu, w ówczesnym powiecie starokonstantynowskim guberni wołyńskiej. „Do czasu wstąpienia do wosjka był przy rodzicach”.
15 maja 1915 został wcielony do Armii Imperium Rosyjskiego i przydzielony do batalionu zapasowego 138 Bołchowskiego pułku piechoty w Riazaniu, w którym ukończył szkołę podoficerską. W sierpniu 1916 został przeniesiony do 7 Specjalnego pułku piechoty pod dowództwem płk. Aleksandra Moczulskiego, który wchodził w skład 4 Specjalnej Brygady Piechoty Korpusu Ekspedycyjnego. Razem z pułkiem wyjechał do Francji, a później na Bałkany. Tam jego oddział został włączony w skład Frontu Salonickiego. W czasie walk w Macedonii został ranny i awansowany do stopnia kaprala.