thumb|Logo Żydowskiego Funduszu Narodowego thumb|Siedziba Żydowskiego Funduszu Narodowego w Jerozolimie thumb|Mapa zasadzonych lasów w Izraelu autorstwa Żydowskiego Funduszu Narodowego thumb|Nowo posadzone drzewko przez Żydowski Fundusz Narodowy thumb|Las Esztaol, zasadzony przez Żydowski Fundusz Narodowy Żydowski Fundusz Narodowy (Keren Kaj(j)emet le-Israel) – żydowska instytucja finansowa utworzona w 29 grudnia 1901 roku na V Kongresie Syjonistycznym w Bazylei (Szwajcaria). Fundusz gromadził środki finansowe na zakup ziemi oraz zasiedlenie Palestyny.
Początkowo Biuro Naczelne ŻFN mieściło się w Wiedniu, Kolonii, Hadze, a od 1922 roku – w Jerozolimie. Funduszem kierował dyrektoriat, w którym zasiadali przedstawiciele federacji syjonistycznych. W prace biura w latach 1912–1915 był zaangażowany m.in. Jakob Klatzkin.
Już od 1904 roku Fundusz nabywał ziemie w Palestynie. W 1909 roku Fundusz udzielił finansowego wsparcia przy budowie nowej osady na wydmach na północ od Jafy. Początkowo wybudowano 60 domów. Rok później osada otrzymała nazwę Tel Awiw.
W 1919 roku Fundusz kupił znaczne obszary bagien w dolinie Jezreel. Powstał tam jeden z pierwszych kibuców, znany jako Bet Alfa.