Za postawę wykazaną 15 kwietnia 1918 w czasie walk Legii Rycerskiej III Korpusu W. P. na Wschodzie z Ukraińcami, gdzie odznaczył się „wybitnym męstwem i odwagą”, został wyróżniony orderem „Virtuti Militari” V klasy, który otrzymał z rąk marszałka Józefa Piłsudskiego.

W okresie II Rzeczypospolitej po demobilizacji mieszkał w Lublinie, gdzie pracował 1921–1924 w Urzędzie Wojewódzkim, a następnie w Łodzi, gdzie pełnił funkcję osobistego sekretarza wojewody łódzkiego Władysława Jaszczołta oraz wiceprezesa zarządu Związku Peowiaków Okręgu Łódzkiego. W latach 30. przebywał w Brazylii, gdzie mieszkał w Rio de Janeiro.

Uczestnik wojny obronnej Polski w 1939 w 25 pułku piechoty. Żołnierz najpierw Związku Walki Zbrojnej, następnie Armii Krajowej o pseudonimie „Balcer”. Aresztowany przez Niemców, więzień Pawiaka od czerwca do października 1940, potem w więzieniu Gestapo na Sterlinga w Łodzi. Wykupiony przez ruch oporu 24 grudnia 1940. Po uwolnieniu służył jako technik w Biurze Informacji i Propagandy AK (referat „N” w Okręgu Warszawa).