Napływ w 1919 do Mandatu Palestyny fali Trzeciej Aliji umożliwił rozpoczęcie osadnictwa w rejonie Jeziora Tyberiadzkiego. Postanowiono wówczas wypróbować teoretyczne rozważania w praktyce. Wizją było stworzenie osady rolniczej, której mieszkańcy mieli posiadać własność prywatną. Rolnicy prowadziliby produkcję rolniczą na własny rachunek. Spółdzielnia dzierżawiłaby ziemię i pobierała od swoich mieszkańców specjalny podatek (hebr. מס ועד, mas wa'ad).
W 1920 grupa osadników zebrała się w Ein Ganim (obecnie osiedle w mieście Petach Tikwa). W dniu 11 września 1921 w Dolinie Jezreel powstał pierwszy moszaw Nahalal. 16 grudnia 1921 powstał drugi moszaw Kefar Jechezkel, położony również w Dolinie Jezreel.
W 1925 istniało już jedenaście moszawów oraz sześć innych zorganizowanych osad rolniczych. Osadnicy napotykali jednak na duże trudności przy realizacji nowych planów, zarówno gospodarczych, jak i społecznych. Z konieczności narodził się pomysł utworzenia Ruchu Moszawów, który byłby reprezentacją wszystkich osiedli. Wokół tego pomysłu powstało jednak wiele sporów, szczególnie ze względu licznych obaw o zachowanie indywidualności żydowskiego rolnictwa. Pierwszą próbę utworzenia takiego ruchu podjęto pod koniec 1925.