Lubosław Krzeszowski ps. „Ludwik” (ur. 5 kwietnia 1897 w Ciechanowie, zm. 21 marca 1965 w Warszawie) – oficer artylerii Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, Armii Krajowej i ludowego Wojska Polskiego
Życiorys thumb|Grób Lubosława Krzeszowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach|323x323px Urodzony w Ciechanowie, syn Mieczysława, oficera carskiej armii stacjonującego w Garnizonie Ciechanów i Marii z domu Bujalska.
W czasie I wojny światowej walczył jako oficer artylerii w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego, a następnie polskich formacji wojskowych w Rosji. W Wojsku Polskim pełnił służbę w dywizjonie szkolnym Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu (pozostając oficerem nadetatowym 10 pułku artylerii ciężkiej) oraz w 18 pułku artylerii lekkiej w Ostrowi Mazowieckiej. Ukończył kurs dla oficerów sztabowych artylerii w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie.
Po kampanii wrześniowej 1939 roku walczył w konspiracji. Był jednym z organizatorów Organizacji Wojskowej „Wilki” w Warszawie, z którą we wrześniu 1941 roku wszedł w skład Polskich Wojsk Unijnych. Następnie w szeregach Armii Krajowej, na stanowisku szefa sztabu Wileńskiego Okręgu AK. Za działania w czasie operacji „Ostra Brama” wyróżniony orderem Virtuti Militari.