kieleckiego (w całości za wyłączeniem gm. Miechów, gm. Charsznica, gm. Książ Wielki, gm. Kozłów, gm. Racławice, gm. Słaboszów, gm. Pałecznica), tarnobrzeskiego (zachodnia część – 23 gminy i miasto Sandomierz), częstochowskiego (gm. Radków, gm. Moskorzew, gm. Secemin), piotrkowskiego (gm. Kluczewsko, gm. Fałków), radomskiego (gm. Gowarczów). Położenie fizycznogeograficzne right|250pxWojewództwo świętokrzyskie położone jest w południowo-wschodniej części Polski. Zajmuje powierzchnię 11 708,92 km², co stanowi 3,7% obszaru Polski. Pod względem wielkości należy do najmniejszych województw w kraju i zajmuje 15. miejsce tuż przed województwem opolskim. Część granic województwa jest naturalna. Na wschodzie i południowym wschodzie wyznacza je Wisła, a na zachodzie Pilica. Prawie cały region położony jest w lewobrzeżnej części dorzecza Wisły. Leży w obrębie Wyżyny Małopolskiej, na obszarze obejmującym Wyżynę Kielecką, Nieckę Nidziańską oraz wschodnią część Wyżyny Przedborskiej. Obszar województwa jest wysoce zróżnicowany pod względem ukształtowania powierzchni i mieści się w przedziale wysokościowym od 143,0 m n.p.m. do 614,0 m n.p.m. Najważniejszy element morfologiczny stanowią Góry Świętokrzyskie z ich najwyższym szczytem Łysicą. Według danych z 31 grudnia 2012 roku w woj. świętokrzyskim lasy obejmowały powierzchnię 328,2 tys.