Manuel Teodoro del Valle Seoane, O.F.M. Cap. (ur. 9 listopada 1813 w Hatun-Jauja; zm. 16 października 1888 w Limie) – peruwiański duchowny katolicki, biskup ordynariusz Huánuco w latach 1865–1872, powołany na urząd arcybiskupa metropolity limskiego oraz prymasa Peru w 1872 roku. Nie objął jednak urzędu w wyniku sprzeciwu władz. Wkrótce zrezygnował zostając arcybiskupem tytularnym Berytus.
Życiorys Wykształcenie i młodość Urodził się w 1813 roku w Hatun-Jauji jako syn Juana Manuela del Valle y Ponga i Francisci de Seoane y Fernández. Przy wsparciu ze strony biskupa Concepción, a następnie arcybiskup Charcas, Diego Antonio Navarro Martína de Villodres studiował w La Paz w Boliwii, a potem po bitwie pod Ayacucho wyjechał do Hiszpanii, gdzie studiował prawo na Uniwersytecie w Oviedo. Dyplom licencjata prawa kanonicznego uzyskał w 1829 roku. Ponadto studiował teologię w klasztorze San Antonio del Prado w Madrycie, wstępując do zakonu kapucynów. W 1833 roku złożył pierwsze śluby zakonne, a następnie pracował w wielu parafiach na Półwyspie Iberyjskim do 1839 roku.