Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” () – radziecki jubileuszowy medal wojskowy.
Medal został ustanowiony dekretem Rady Najwyższej ZSRR z 7 maja 1965 roku dla uczczenia 20 rocznicy zwycięstwa w wielkiej wojnie ojczyźnianej, dekretem z 16 sierpnia 1966 i uchwałą 19 stycznia 1968 roku rozszerzono listę osób uprawnionych do otrzymania medalu.
Zasady nadawania Zgodnie z dekretem z dnia 7 maja 1965 roku uprawnionymi do otrzymania medalu byli: oficerowie, podoficerowie, żołnierze i marynarze biorący udział w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej w latach 1941 – 1945, a także innym osobom nagrodzonym wcześniej medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”, oficerowie, podoficerowie, żołnierze i marynarze Armii Czerwonej, Floty Oceanu Spokojnego, Flotylli Amurskiej, żołnierzom Wojsk Pogranicza stacjonującym w latach 1941 – 1945 na Dalekim Wschodzie, którzy wcześniej nie byli odznaczeni medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (dekret z 16 sierpnia 1966 roku), uczestnikom ruchu oporu i partyzantom walczącym na terenach okupowanych przez Niemców (uchwała z 19 stycznia 1968 roku).
Łącznie nadano ok.