thumb|240px|Widok ze szlaku przez Kobylarzowy Żleb thumb|240px|Widok ze szlaku przez Kobylarzowy Żleb
Dziurawa Baszta (ok. 1760 m) – północno-zachodnie zakończenie ścian Twardej Galerii w polskich Tatrach Zachodnich. Takiej nazwy używa Władysław Cywiński w 3. tomie przewodnika Tatry. Wielka encyklopedia tatrzańska używa nazwy Dziurawe Baszty (w liczbie mnogiej).
Dziurawa Baszta wznosi się nad Wantulami, ale nie bezpośrednio, gdyż pomiędzy jej podnóżem a Wantulami znajduje się jeszcze strome zbocze Dziurawego. Północno-wschodnia ściana Dziurawej Baszty wznosi się nad Dziurawem około 170 m, zaś nad dnem Wantul około 390 m. W północnym kierunku od Dziurawej Baszty odbiega grzęda oddzielająca Dziurawe od Małej Świstówki.
Oglądana z góry (z Twardego Grzbietu) Dziurawa Baszta to tylko kawałek łąki, niczym nie wyróżniający się od sąsiednich obszarów Twardego Upłazu. Natomiast oglądana z dołu (z Dziurawego), wygląda jak trapezowata turnia o pionowych niemal ścianach. Z lewej strony oddzielona jest od Harnasiowych Czub wybitnym Dwoistym Kominem (jego prawą odnogą), z prawej natomiast również wybitnym filarem. Do Małej Świstówki opada znacznie łagodniej trawiastymi (głównie) urwiskami i można stąd dość łatwo (trudności I stopnia) wejść na Dziurawą Basztę częściowo trawiastą, a częściowo skalistą depresją.