Ulica Młyńska – ulica w centrum Poznania, pomiędzy pl. Cyryla Ratajskiego na zachodzie a ul. Solną na wschodzie. Nawierzchnia w większości z kostki brukowej. Na całej długości jednokierunkowa, z wyznaczonym kierunkiem ruchu w stronę ulicy Solnej.
Nazwa Nazwa traktu wywodzi się od licznych w tym rejonie młynów, które pracowały napędzane siłami rzeki Bogdanki, dziś w tym rejonie skanalizowanej. Obecna zabudowa pochodzi głównie z XIX wieku, kiedy to powstały przy niej liczne okazałe kamienice, a także gmach dzisiejszego sądu.
Obiekty Przy ul. Młyńskiej znajdują się m.in.: budynek PZU (róg placu Ratajskiego), numer 11 - kiedyś mieściła się tutaj najstarsza w mieście publiczna szkoła średnia dla dziewcząt (założona w 1830), tzw. Luisenschule - obecnie jej tradycje kontynuuje VII LO, dawny konsystorz protestancki - neogotycki, z charakterystyczną klatką schodową w wieży (przed zbudowaniem Collegium Maius mieściła się tutaj także siedziba Komisji Kolonizacyjnej), pomnik Dzieci Czerwca 1956, gmach Sądu Powiatowego zaprojektowany przez architektów z Berlina - Grüttera i Hirta w formach ciężkiego neobaroku, zawierający imponujące wnętrza i hole, areszt śledczy na narożniku ul.