Tam, pomiędzy wspinaniem się a uczeniem się na pamięć poematów Goethego, kontynuował rozważania na temat widm, w trakcie czego uświadomił sobie, że problem mogą rozwiązać obserwable nieprzemienne. Napisał później:
Trzy fundamentalne publikacje Gdy Heisenberg powrócił do Getyngi, pokazał swoje obliczenia Wolfgangowi Pauliemu, dodając w jednym miejscu komentarz:
9 maja Heisenberg dał tę samą pracę ze swoimi obliczeniami Maksowi Bornowi, pozostawiając go, aby ją przeanalizował, .
W swojej pracy Heisenberg sformułował teorię kwantową bez wyraźnych orbit elektronowych. Wcześniej Hendrik Kramers policzył względne intensywności linii widmowych w modelu Sommerfelda, interpretując współczynniki Fouriera dla orbit jako intensywności. Jednak, podobnie jak inne obliczenia dla wczesnej teorii kwantowej, były one poprawne tylko dla dużych orbit.