W przypadku badań fizykochemicznych, wykonywanych np. metodą chromatografii inwersyjnej, celem nie jest rozdzielenie i identyfikacja składników badanych mieszanin. Do kolumny wprowadzane są znane związki w znanych ilościach. Celem badań jest ustalenie mechanizmów procesu lub właściwości fazy stacjonarnej. Badając charakter izoterm adsorpcji w określonym układzie adsorbent–adsorbat dąży się do tego, aby można było zaniedbać rolę dyfuzji badanego związku w fazie gazowej. W takiej sytuacji uznaje się, że asymetria piku jest konsekwencją odchyleń izotermy adsorpcji od przebiegu liniowego. Uzyskiwanie pików, które mają stromą linię wznoszenia się i rozciągniętą linię schodzenia („ogon”) wskazuje na izotermę typu I (np. izoterma Langmuira). Spełnienie podstawowych warunków badań wymaga stosowania gazu nośnego, w którym współczynnik dyfuzji badanego adsorbatu jest jak najmniejszy. Stosuje się bardzo małe prędkości przepływu gazu. O małym udziale dyfuzji w gazie nośnym, świadczy pokrywanie się „ogonów” pików, otrzymywanych po iniekcjach próbek o różnej wielkości.