Krzysztof Kraiński, Crainacius herbu Jelita (ur. w 1556 prawd. w majątku Leszczowate, powiat bieszczadzki, zm. 21 stycznia 1618 w Łaszczowie, dawne woj. bełskie) – kaznodzieja kalwiński i superintendent kościołów w Małopolsce, kaznodzieja w Lublinie, Opolu Lubelskim i Łaszczowie, pisarz teologiczny.
Życiorys Był synem Andrzeja dziedzica wsi Leszczowate, i matki z domu Młodkowskiej. Zdobył szeroką erudycję, zwłaszcza teologiczną. Swą działalność rozpoczął jako kaznodzieja zboru kalwińskiego w Lublinie, powołany na ten urząd w roku 1584. Uczestniczył w zjazdach i synodach zboru małopolskiego, po raz pierwszy na synodzie lubelskim 14 lipca 1594. Został wówczas wybrany delegatem na synod generalny do Torunia, w którym uczestniczył od 21 do 27 sierpnia 1595. Brał także udział w synodzie lubelskim 17 czerwca 1596 roku. Uchwałą synodu bełżyckiego z 15 października 1596 został przeniesiony do Opola Lubelskiego, gdzie osiadł dopiero po synodzie lubelskim roku 1598. Na synodzie w Ożarowie, we wrześniu 1598, został wybrany superintendentem generalnym małopolskich zborów reformowanych. Funkcję tę zgodnie z kanonami sprawował do 1600 roku, gdy ustąpił zadowalają się funkcją konseniora lubelskiego, którą sprawował do roku 1603J. Bursche. Zarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce. 1903.