Sieć poligonizacji technicznej może opierać się na sieci triangulacyjnej lub poligonizacji precyzyjnej, bądź tworzyć niezależną osnowę geodezyjną.
Sieci poligonizacji technicznej zostały podzielone, ze względu na rodzaj dowiązania, na typy: sieć niezależna sieć nawiązana jednopunktowo sieć nawiązana wielopunktowo
Rodzaj osnowy oraz charakter sieci uzależniony został w instrukcji od kategorii terenu i jego powierzchni.
Sieci i ciągi poligonizacji zostały podzielone na 4 klasy z zastosowaniem jako osnowa szczegółowa: na terenach kategorii A – I klasa na terenach kategorii B – II klasa na terenach kategorii C – III klasa na terenach kategorii D – IV klasa Każda klasa została, ze względu na kolejność wyrównania, podzielona na dwa rzędy (I rząd i II rząd dokładności). Dla wszystkich klas i rzędów osnowy, bez względu na warunki terenowe, ustalono jeden stopień trudności pomiaru.
Instrukcję techniczną B-III zastąpiła w 1979 instrukcja techniczna G-1 "Pozioma osnowa geodezyjna" oraz wytyczne techniczne do tej instrukcji.
Zobacz też Standardy techniczne dotyczące geodezji w Polsce
Przypisy
Kategoria:Instrukcje i wytyczne techniczne w geodezji