Pierwszym wariantem produkcyjnym z silnikiem turbośmigłowym był Wyvern TF.Mk 2 (TF - torpedo fighter - myśliwiec torpedowy, model 2). Główną wersją produkcyjną stał się natomiast Wyvern S.Mk 4 (S - strike - uderzeniowy, model 4), których zbudowano 94. Powstał także jeden egzemplarz wersji treningowej T.Mk 3. Nazwa oznaczała mitycznego gada (wiwern).
Służba Samoloty Wyvern weszły do służby w maju 1953, począwszy od 813. Dywizjonu FAA, początkowo bazującego w bazie lądowej RNAS Ford. Dywizjon ten osiągnął status operacyjny we wrześniu 1953, a w kwietniu 1954 został zaokrętowany na HMS „Albion”. Później wyposażono w ten typ jeszcze inne jednostki.
Jedynym zastosowaniem bojowym samolotu były uderzenia samolotów 830. Dywizjonu z HMS „Eagle” na egipskie cele podczas kryzysu sueskiego w listopadzie 1956. Dwa z nich utracono wówczas od ognia przeciwlotniczego. W 1958 roku wycofano ten typ z użycia operacyjnego.
Warto zwrócić uwagę, że Wyvern miał większą masę startową i udźwig uzbrojenia od używanych w tym czasie odrzutowych myśliwców pokładowych, jak Hawker Sea Hawk.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Brytyjskie samoloty myśliwskie po 1945 Kategoria:Brytyjskie samoloty szturmowe Wyvern Kategoria:Brytyjskie samoloty pokładowe Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym Kategoria:Samoloty szturmowe z napędem śmigłowym