Oznaczenie „300” pochodziło od mocy silnika w koniach mechanicznych bruttoMoc silników samochodów amerykańskich podawana była w istocie przed 1972 rokiem jako moc „brutto” w koniach parowych (gross BHP) – moc liczona według późniejszych bardziej realnych zasad jako moc „netto” była niższa (), przez co Chrysler serii 300 stał się najmocniejszym amerykańskim samochodem na rynku. Konstrukcyjnie był oparty na dwudrzwiowym modelu New Yorker DeLuxe w wersji nadwoziowej Newport Hardtop, o rozstawie osi 126 cali (3,2 m). Jedyną wersją nadwozia był dwudrzwiowy sześciomiejscowy hardtop coupé. Zewnętrznie wyróżniał się wśród innych modeli Chryslera atrapą chłodnicy, którą tworzyły dwa duże wloty powietrza, z grubymi chromowanymi kratami, jak w droższej marce Imperial, nie ograniczone poziomą belką u dołu, jak w innych modelach Chryslera.
Napęd stanowił dostępny tylko w tym modelu benzynowy silnik V8 typu hemi FirePower o pojemności 5,4 l (331,1 cali sześciennych) z podwójnym czterogardzielowym gaźnikiem, rozwijający moc 300 KM. Napęd przenoszony był przez automatyczną skrzynię biegów PowerFlite, obsługiwaną poprzez dźwignię umocowaną w desce rozdzielczej. Opony miały rozmiar 8,00×15.