Następuje przerwanie blokady dwuwargowej, przy czym równocześnie powietrze jest zasysane do środka, co daje akustycznie charakterystyczny mlask.
Warianty Dalsze warianty mlasków ze względu na rodzaj "podkładu": artykulacja może też się odbywać przy udziale kanału nosowego, mówimy wtedy o mlasku nosowym: []. plozji może towarzyszyć przydechem (aspiracją) spółgłoski tylnojęzykowej: plozji może towarzyszyć dodatkowym szumem szczelinowym: spółgłoska może być wymówiona dźwięcznie lub dysząco-dźwięcznie (ang. breathy voice): [] spółgłoska może być wymówiona z dodatkowym zwarcie wiązadeł głosowych (glotalizacja): []
Również dokładne miejsce utworzenia zwarcia tylnojęzykowego może odgrywać rolę kontrastującą.
Zobacz też mlask dwuwargowy [] mlask zębowy [] mlask boczny dziąsłowy [] mlask zadziąsłowy [] mlask podniebienny []
Przykłady Przykłady mlasków w funkcji fonologicznej znajdujemy w południowoafrykańskich językach khoisan i bantu. Język !Xóõ posiada całą serię spółgłosek mlaskowych ok. 80, w tym dwuwargowe.
Terminologia Mlask dwuwargowy oznacza w istocie spółgłoskę o wargowym i tylnojęzykowym miejscu artykulacji, czyli mlask bilabialno-welarny.
dwuwargowy