Harold Francis Beamish (ur. 5 lipca 1896, zm. 28 października 1986) – nowozelandzki as lotnictwa Royal Flying Corps z 11 potwierdzonymi zwycięstwami w I wojnie światowej. Najdłużej żyjący as I wojny światowej pochodzący z Nowej Zelandii.
Życiorys Urodził się na przedmieściach Hastings, w Nowej Zelandii w rodzinie farmera, hodowcy owiec. Po ukończeniu gimnazjum Wanganui Collegiate próbował zaciągnąć się do armii, ale z powodów zdrowotnych jego kandydatura została odrzucona. Na własną rękę udał się do Wielkiej Brytanii, gdzie już bez trudów zaciągnął się do Royal Naval Air Service i został promowany na stopień podoficerski w lipcu 1916 roku.
Ukończył kurs pilotażu i uzyskał licencję pilota w końcu 1916 roku. W styczniu 1917 roku Beamish został skierowany do No. 3 Squadron RNAS stacjonującego we Francji i wyposażonego w samoloty Sopwith Pup.
Pierwsze zwycięstwo odniósł 23 kwietnia nad niemieckim samolotem Albatros D.III, w okolicach Croiselles, było to jego jedyne zwycięstwo na samolocie Sopwith Pup. 27 lipca 1917 roku odniósł swoje drugie zwycięstwo powietrzne już na samolocie Sopwith Camel. Piąte zwycięstwo, dające mu tytuł asa, ostatnie w 1917 roku odniósł w okolicach Middelkerke, 23 września. W międzyczasie, 5 sierpnia, został promowany na stopień Flight Lieutenant.