– powieść historyczna z 1966 r. japońskiego pisarza Shūsaku Endō.
Jest to opowieść oparta na faktach, przedstawiająca losy siedemnastowiecznego jezuity, misjonarza wysłanego do Japonii. Doświadczył on prześladowania w latach 1637–1638, po upadku powstania na półwyspie Shimabara.
Autor otrzymał za książkę Nagrodę im. Tanizakiego w 1966 r. Okrzyknięto ją wówczas "największym osiągnięciem Endō" oraz "jedną z najlepszych powieści dwudziestowiecznych".
Część powieści ma charakter osobistego listu, w którym podmiot opisuje swoje odczucie milczenia Boga wobec napotykanych trudności. Na powstanie dzieła wpłynęły doświadczenia autora – katolika doświadczającego dyskryminacji na tle religijnym w Japonii, rasizmu we Francji oraz cierpiącego na gruźlicę.
Fabuła Młody, portugalski jezuita, Sebastião Rodrigues, (odniesienie do historycznej postaci Sycylijczyka o. Giuseppe Chiara) zostaje wysłany przez przełożonych do Japonii, aby wspomóc lokalnych katolików i sprawdzić, czy o. Cristóvão Ferreira został apostatą. Ferreira − postać autentyczna − był zakonnikiem, który po wyrzeczeniu się chrześcijaństwa z powodu tortur, przyjął buddyzm i został mnichem. Napisał traktat teologiczny przeciwko chrześcijaństwu.