W rejonie Makowa Podhalańskiego samochód uległ awarii, wskutek czego uciekinierzy byli zmuszeni porzucić pojazd i kontynuować ucieczkę pieszo. Wkrótce grupa rozdzieliła się. Opuszczając Auschwitz, Jaster zabrał ze sobą raport rtm. Pileckiego. Był to zapewne jeden z powodów, dla których mimo wysokiego ryzyka zdecydował się wrócić do rodzinnej Warszawy.
Była to jedna z najbardziej brawurowych ucieczek w historii Auschwitz-Birkenau. Wywołała wielkie wrażenie w obozie i wpłynęła dodatnio na morale więźniów. Za uciekinierami wystawiono kilka listów gończych, w których znalazły się m.in. ich rysopisy. Niemieckie władze miały także wyznaczyć nagrodę w wysokości 500 tys. złotych za ujęcie uciekinierów lub wskazanie miejsca ich pobytu. W wyniku śledztwa przeprowadzonego przez obozowe władze, na śmierć w bunkrze głodowym został skazany kapo z HWL, reichsdeutsch Kurt Pachala vel Pachale. Kazimierz Piechowski twierdził, powołując się na relację Alfonsa Kiprowskiego, że siedmiu oficerów i podoficerów SS, których obarczono odpowiedzialnością za dopuszczenie do ucieczki więźniów, zostało karnie skierowanych na front wschodni.