Następuje przerwanie blokady zębowej, przy czym równocześnie powietrze jest zasysane do środka, co daje akustycznie charakterystyczny mlask.
Warianty Poza zaznaczoną już różnicą w miejscu artykulacji przedniojęzykowej możliwe są jeszcze inne konfiguracje narządów mowy.
Dalsze warianty mlasków ze względu na rodzaj „podkładu”: artykulacja może też się odbywać przy udziale kanału nosowego, mówimy wtedy o mlasku nosowym: []. plozji może towarzyszyć przydechem (aspiracją): [] plozji może towarzyszyć dodatkowy szum szczelinowy typu []: [] spółgłoska może być wymówiona dźwięcznie lub dysząco-dźwięcznie (ang. breathy voice): [] spółgłoska może być wymówiona z dodatkowym zwarciem wiązadeł głosowych (glotalizacja): []
Również dokładne miejsce utworzenia zwarcia tylnojęzykowego może odgrywać rolę kontrastującą.
Zobacz też: mlask dwuwargowy [] mlask boczny dziąsłowy [] mlask zadziąsłowy [] mlask podniebienny []
Przykłady Przykłady mlasków w funkcji fonologicznej znajdujemy w południowoafrykańskich językach khoisan i bantu. Język !Xóõ posiada całą serię spółgłosek mlaskowych ok.