1 stycznia 1929 roku Prezydent RP, Ignacy Mościcki nadał mu stopień pułkownikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 04.01.1929 r.. W styczniu 1930 roku objął dowództwo 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej w TarnowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 21.01.1930 r., a już 13 października 1931 roku zastąpił płk. dypl. Emila Krukowicz-Przedrzymirskiego na stanowisku dowódcy piechoty dywizyjnej 7 Dywizji Piechoty w CzęstochowieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 7 z 23.10.1931 r.. 16 lutego 1935 roku został mianowany dowódcą 13 Kresowej Dywizji Piechoty w Równem. 28 stycznia 1938 roku prezydent RP zwolnił go ze stanowiska dowódcy 13 DPPismo szefa Biura Personalnego MSWojsk. L. 166/tj. II-1 z 28 stycznia 1928 roku.. W styczniu 1938 roku został pomocnikiem dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII w Toruniu.
W czasie kampanii wrześniowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy etapów Armii „Pomorze” oraz dowódcy Oddziału Wydzielonego „Toruń”. 11 września, po objęciu przez gen. Michała Tokarzewskiego-Karaszewicza dowództwa grupy operacyjnej, został dowódcą etapów Armii „Poznań” i „Pomorze”Konrad Ciechanowski, Armia „Pomorze” s. 52, 85, 302.. We wrześniu 1939 po bitwie nad Bzurą dostał się do niemieckiej niewoli. W niewoli przebywał do wiosny 1945 roku między innymi w Oflagu VII A Murnau.