Po wybuchu II wojny światowej został aresztowany i osadzonu w Stuthofie. Po zwolnieniu z obozu, okres wojenny początkowo spędził z rodziną w Lipnicy Murowanej, gdzie w tajnym nauczaniu uczył matematyki i fizyki. W 1944 osiadł w Krakowie, gdzie pracował jako urzędnik.
Po przeniesieniu się wraz z m.in. kpt. Maciejewiczem do Szczecina organizował tu wydział nawigacyjny otwartej 1 stycznia 1947 Państwowej Szkoły Morskiej. W 1953 ze względu na pochodzenie zmuszony został do przeniesienia się do pracy w szczecińskim Urzędzie Morskim. Od 1958 pracował w PŻM. W 1963 powrócił do pracy w szkolnictwie morskim jako wykładowca astronawigacji w Państwowej Szkole Rybołówstwa Morskiego w Szczecinie, gdzie pracował do przejścia na emeryturę w 1965.
Ledóchowski był autorem m.in. pierwszych w niepodległej Polsce podręczników do nawigacji: „Astronomia żeglarska” (1928), „Tablice nawigacyjne” (1933), „Kurs nawigacji” (1942), „Astronawigacja”, „Dewiacja kompasu”.
Zmarł 22 sierpnia 1972 i został pochowany w kwaterze zasłużonych cmentarza Centralnego w Szczecinie (kwatera 44-1-45).