Tenis ziemny Po odrzuceniu oferty startu na igrzyskach w Garmisch-Partenkirchen ze strony Polskiego Komitetu Olimpijskiego skupił się na szkoleniu i organizacji tenisa ziemnego. Pracował w stanie Rio Grande do Sul zajmując się szkoleniem dzieci i młodzieży. Wyszkolił 23 mistrzów Brazylii m.in. Thomaza Kocha. W latach 1935–1936 zorganizował turnieje tenisowe dla dzieci i młodzieży. W latach 1939–1940 był inicjatorem i organizatorem imprez międzynarodowych, m.in. Copa Eberle i Taca Mosele. W latach trzydziestych założył kilka klubów tenisowych. W 1939 zaczął wydawanie specjalistycznego czasopisma i zorganizował kongres tenisowy. W stanie Rio Grande do Sul wybudował 200 kortów tenisowych w (w tym 5 z elektrycznym oświetleniem), 2 stadiony piłkarskie, 6 przystani wodnych, park tenisowy i 4 place zabaw dla dzieci. W 1960 został przewodniczącym Polskiego Funduszu olimpijskiego w Porto Alegre. Był korespondentem Przeglądu Sportowego i tygodnika Sportowiec. W 1967 na zaproszenie Polskiego Komitetu Olimpijskiego uczestniczył w obchodach stulecia sportu Polskiego. Został odznaczony Medalem 100 lecia Sportu Polskiego i złotą odznaką AZS (nr 1001) . W listopadzie 1982 został potrącony przez motocyklistę. Zmarł 13 stycznia 1983 w wyniku odniesionych ran podczas wypadku motocyklowego.