Papirus 37 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III/IV wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Mateusza.
Opis Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Mateusza 26,19-52. Oryginalne karty miały rozmiar 12 na 22 cm, tekst pisany w jednej kolumnie na stronę, 33 linijek w kolumnie, 40-50 liter w liniiPhilip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 141.. Nomina sacra pisane są skrótami (ΚΕ ΙΗΣ ΠΝΑ ΙΗΣΥ).
Rękopis sporządzony został przez rękę wprawioną w pisaniu dokumentów.
Tekst Tekst grecki rękopisu reprezentuje tekst zachodni. Kurt Aland określił jego tekst jako „wolny” i zaklasyfikował do kategorii I. Tekst często jest zgodny z tekstem papirusu .
Historia Fragmenty rękopisu odkryto w Fajum. Tekst rękopisu opublikowany został przez Henry'ego A. Sandersa w 1926 rokuSanders, Henry A., An Early Papyrus Fragment of the Gospel of Matthew in the Michigan Collection, Harvard Theological Review. vol. 19. 1926, pp. 215–226., następnie przez Schofielda.