Akcja gawęd i powieści historycznych Bykowskiego działa się często w środowisku szlachty kresowej schyłku I Rzeczypospolitej. Opierała się na tradycyjnych motywach, takich jak konflikt międzypokoleniowy, międzysąsiedzkie antagonizmy, procesy sądowy. Świat sarmacki był w tych powieściach idealizowany, zaś nurty oświeceniowe – krytykowane. Bohaterowie utworów to np. drobny szlachcic, sługa oddany panu czy prawnik walczący o sprawiedliwy wyrok.
Wybrane utwory: Serce i posag (1859) Urodzenie (1860) Pomniki włóczęgi (wydane w czterech tomach) (1867, 1871–72, 1874) Nomina sunt odiosa („Nie będziemy wspominać imion"” (1872) Skarby prababki (wydane w dwóch tomach) (1874) Ostatni sejmikowicze (1876) Jelowiczanie Bukojemscy, historia prawdziwa dawnej rodziny i kawałki ziemi (1879) Resztki zeszłowiecznych oryginałów – Wacław Rzewuski (1879) Kłosy (1879) Chorągwie Kmitów (1880) Faktor hetmański (1881) Sądy podkomorskie (1882). Ostatni sejmik województwa Bracławskiego (1885) Czeczotka (1885) Awanturnicy w.