Kolejnymi landratami byli Eugen Friedrich Wilhelm von Selchow (1855–1869), Max von Pohl (1870–1900), August Wellenkamp (1900–1914), Hugo Swart (1914–1917), ponownie August Wellenkamp (1917–1922), Arthur Finger (1922–1925), Alfons Schmidt (1926–1933), Walther Duczek (1933–1937) i Ferdinand Hütteroth (1937–1945).
W skład Zarządu Powiatu wchodziło sześć osób, a po I wojnie światowej cztery, wybierane na okres sześciu lat. Miał on szerokie kompetencje. Przygotowywał uchwały na Sejmik Powiatowy. Kierował remontami i budową dróg, szkół, wodociągów i kanalizacji, komunikacją publiczną, decydował o nawadnianiu i odwadnianiu gruntów, wydawał koncesje oraz pozwolenia na budowę, ustalał okręgi wyborcze, kandydatów na sędziów, a także rozpatrywał skargi. Podlegał mu Urząd Budowlany (Kreisbauamt), Biuro Obrachunkowe (Rechnungsbüro), Powiatowe Służby Komunale (Kreiskommunal) i Powiatowa Kasa Oszczędnościowa (Kreissparkasse). W Sejmiku Powiatowym znajdowało się na początku 40 deputowanych. Liczba ta później wzrosła do 43, a po I wojnie światowej zmalała do 23. Obradom Sejmiku przewodniczył landrat, choć sam formalnie nie był jego członkiem. Do kompetencji sejmiku należał m.in. wybór landrata (choć musiał on być jeszcze zatwierdzony przez organy centralne), czy podejmowanie uchwał w sprawie podatków i opłat.