Seraphim, Königsberg 1909, nr 843.. Według znawców tematu w odpisie dokumentu omyłkowo zapisano rok 1305 zamiast 1335. Udokumentowali oni, że Borchfelde pełnił funkcję komtura dopiero w latach 1333–1335, a odnotowany w tym dokumencie jako świadek, brat Johannes Stapel, w innych dokumentach występuje tylko w latach 1334–1341 (nigdy wcześniej)Tadeusz Wojciech Lange, Joannici na Pomorzu Gdańskim, [w:] Zapiski Historyczne, Tom LIX, Rok 1994, Zeszyt 4, s. 17; Walther Hubatsch, Der Johanniterorden in Ost- und Westpreußen, [w:] Zeitschrift für Ostforschung 21 (1972), s. 4..
Z treści drugiego przywileju lokacyjnego Skarszew z 2 lutego 1341 r. wynika, że miasto lokowano ok. 1320 r.Emil Waschinski, Geschichte der Johanniterkomturei und Stadt Schoeneck Westpr., Danzig 1904, s. 139–142. Pierwszy przywilej lokacyjny nie jest znany. W 1323 r. w Skarszewach była już komturia joannitów, a przeniesienie ich siedziby z Lubiszewa do Skarszew nastąpiło między 1321 a 1323 r. Jeszcze w 1321 r. joannita Konrad de Dorstet tytułuje się komturem LubiszewaPreußisches Urkundenbuch, Bd. II, hrsg. von M. Hein, Aalen 1962, nr 330., a dwa lata później już komturem SkarszewPreußisches Urkundenbuch, Bd. II, hrsg. von M. Hein, Aalen 1962, nr 402..