Alianci wymusili zawarcie rozejmu pomiędzy Estończykami, Łotyszami i jednostkami niemieckimi, w tym Bałtycką Landeswehrą, zobowiązując jednostki niemieckie do opuszczenia Rygi do 5 lipca. W tym czasie na Łotwę przybyła brytyjska misja wojskowa na czele z gen. Hubertem Goughiem. Bałtycka Landeswehra została podporządkowana Brytyjczykom. Dowództwo nad formacją przejął ppłk Harold Alexander. Nastąpił proces demobilizacji Niemców w niej służących, którzy przeszli do Legionu Niemieckiego, sformowanego we wrześniu w składzie Zachodniej Armii Ochotniczej księcia płk. Pawła Bermondta-Awałowa. Wielu Niemców w czasach III Rzeszy zostało wysokimi wojskowymi lub działaczami NSDAP. Przeorganizowana formacja została skierowana do walki z wojskami bolszewickimi w Łatgalii. 3 lipca resztki Bałtyckiej Landeswehry zostały oficjalnie rozwiązane. Łotysze przeszli do 13 Tukumskiego Pułku Piechoty armii łotewskiej.
Dla żołnierzy formacji istniało 28 różnych odznaczeń wojskowych. Wśród nich najważniejszy był „Krzyż Bałtyckiej Landeswehry”, nadawany przez Komisję Sztabu Głównego Bałtyckiej Landeswehry.
Skład organizacyjny