thumb|Ilja Riepin: Portret Władimira Stasowa Władimir Wasiljewicz Stasow (ros. Влади́мир Васи́льевич Ста́сов) (ur. w Petersburgu, zm. tamże) – rosyjski krytyk sztuk plastycznych i muzyki, publicysta, historyk sztuki.
Był synem architekta Wasilija Stasowa i bratem adwokata Dimitrija Stasowa (1828-1918).
W roku 1836 rozpoczął studia w Cesarskiej Uczelni Prawniczej. W okresie studiów zainteresował się muzyką, ale uważając, że brak mu talentu kompozytorskiego, zajął się krytyką muzyczną.
Po ukończeniu studiów w roku 1843 Stasow rozpoczął pracę jako prawnik w różnych departamentach Senatu.
W roku 1847 opublikował pierwsze artykuły krytyczne w „Otieczestwiennych Zapiskach” i został stałym współpracownikiem działu literatury zagranicznej tego pisma. Pomogła mu w tym biegła znajomość sześciu języków.
Publikował też artykuły krytyczne o muzyce, malarstwie, rzeźbie i architekturze.
W roku 1848 w związku z uczestnictwem w Kole Pietraszewskiego został uwięziony w twierdzy Pietropawłowskiej. W roku 1851 został sekretarzem uralskiego przemysłowca, miłośnika sztuki Anatolija Diemidowa i wyjechał za granicę. Z polecenia Diemidowa został bibliotekarzem w jego willi San Donato we Florencji.