Po zbrodni W nocy po zbrodni ocaleli polscy mężczyźni wyszli z kryjówek i pochowali zabitych w zbiorowej mogile. Dalej byli zmuszeni ukrywać się, gdyż UPA w kolejnych dniach przeczesywała Hucisko. Kobiety przebierały chłopców w dziewczęce ubrania. Mieszkańcy spalonych Miedziaków koczowali pod gołym niebem nie mogąc ewakuować się ze wsi, gdyż drogi były kontrolowane przez UPA. Dopiero po tygodniu, przy pomocy kilku żołnierzy niemieckich, udało się zorganizować transport części Polaków z Huciska i Miedziaków do Siemianówki. Po drodze transport został zaatakowany przez UPA, jedna osoba zginęła, a jedna została ranna. W późniejszym czasie UPA wypędziła ze wsi pozostałych w nich jeszcze Polaków.
Upamiętnienie 10 kwietnia 2016 roku w Niezgodzie, gdzie po wojnie trafili dawni mieszkańcy Huciska i Miedziaków, odsłonięto pomnik ku czci zamordowanych. Msze św. koncelebrował i kazanie wygłosił ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Gospodarzem uroczystości był sołtys Niezgody Dariusz Gierus, wnuk Piotra Gierusa.
Zobacz też Czystka etniczna w Małopolsce Wschodniej
Przypisy
Bibliografia
Grzegorz Motyka, "Ukraińska partyzantka 1942-1960", Warszawa 2006, Jerzy Węgierski, W lwowskiej Armii Krajowej, Warszawa 1989, Wydawnictwo Pax,
Zbrodnia w Hucisku Kategoria:Masakry w Polsce Kategoria:Zbrodnie nacjonalistów ukraińskich w dawnym województwie lwowskim Kategoria:Zbrodnie oddziałów SKW Kategoria:Zbrodnie oddziałów UPA