We wrześniu 1854 roku II Cesarstwo Francuskie, wraz ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii, interweniowały w wojnie krymskiej po stronie Imperium Osmańskiego. Oba państwa obawiały się bowiem dalszego wzrostu potęgi Imperium Rosyjskiego, po grożącym całkowitym rozbiciu przez nią Imperium Osmańskiego. Interwencja polegała na dokonaniu dużego desantu wojskowego na Półwyspie Krymskim. Rozegrały się tam ciężkie walki, z których sprzymierzeni wyszli zwycięsko, głównie zresztą na skutek skrajnej nieudolności generałów rosyjskich. W traktacie pokojowym, zawartym w Paryżu w 1856, główne korzyści uzyskała Wielka Brytania, umacniając swą imperialną potęgę w basenie Morza Śródziemnego. Imperium Rosyjskie zostało upokorzone, Imperium Osmańskie ocalone, co pokazała przyszłość na dalszych kilkadziesiąt lat. Francja straciła w walce i chorobach 100 tys. żołnierzy.