Na początku listopada Marie Ginoux, ubrana w regionalny strój, pozowała van Goghowi i Gauguinowi. Van Gogh był podekscytowany, że mógł wreszcie namalować Arlezjankę. Sporządził w pośpiechu pierwszą wersję portretu, używając płótna z grubej juty, które Gauguin przywiózł ze sobą do Arles. Poprawił on następnie obraz, ozdabiając powierzchnię stołu dwoma akcesoriami dobranymi odpowiednio do arlezjanki: parasolką i rękawiczkami. Szczegóły te zostały prawdopodobnie dodane w grudniu 1888 lub styczniu 1889. Van Gogh sporządził następnie drugi, bardziej frapujący portret przyjaciółki, przedstawiając ją tym razem z książkami. Żeby podkreślić charakter modelki użył bardziej nasyconych kolorów. Po ukończeniu pracy podarował Marie Ginoux jej portret.
O malowanym portrecie Marie Ginoux poinformował na początku listopada 1888 brata Theo: Tak więc mam wreszcie Arlezjankę, postać (na płótnie rozmiaru 30) ukończoną w ciągu godziny, tło – bladocytrynowe, twarz – szara, ubiór czarny, czarny, czarny, jak niewymieszany błękit pruski. Opiera się ona o zielony stół, siedząc na drewnianym krześle w kolorze pomarańczowym.
Zobacz też Arlezjanka (Pani Ginoux)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Informacje o obrazie na stronie Metropolitan Museum of Art Informacje o obrazie na stronie Musée d’Orsay
Kategoria:Portrety autorstwa Vincenta van Gogha Kategoria:Obrazy w Musée d’Orsay Kategoria:Obrazy w Metropolitan Museum of Art