Po śmierci Franciszka Kodesza wykłady prowadzili: Wacław Zaleski oraz August Kunzek, od 1834 do 1838 prowadzący katedrę matematyki i geometrii praktycznej – Leopold von Straschnitzky, po czym – kolejny kierownik katedry, od 1840, Czech Ignacy Lemoch, który omawiał m.in. zasady pomiaru liniowego, instrumentoznawstwo, zasady pomiaru terenu z triangulacją, obliczanie powierzchni.
W 1844 powstała we Lwowie Akademia Techniczna (Politechnika Lwowska), co spowodowało przeniesienie wykładów geometrii praktycznej do Akademii. Od 1847 obowiązywał czteroletni tok studiów, a na ostatnim wykładana była geometria praktyczna. W latach 1871–1876 przeprowadzono reorganizację Akademii, w której miejsce znalazła katedra geodezji i astronomii sferycznej prowadzona przez Dominika Zbrożka, który w latach 1880–1888 wykonał niwelację ścisłą Lwowa. Geodezja wykładana była na wydziale inżynierii oraz budownictwa i podzielona została na wykłady z geodezji niższej (miernictwo) i geodezji wyższej. W 1877 Akademia dekretem cesarskim została przekształcona w Szkołę Politechniczną. W latach 1894–1895 podzielono katedrę na dwie jednostki: miernictwa, oraz astronomii i geodezji wyższej. Miernictwo objął Seweryn Widt (ucząc m.in.