Na II Kongresie Międzynarodówki Socjalistycznej w Zurychu w sierpniu 1893 reprezentował berlińskich anarchistów, ale anarchiści stanowili tam mniejszość i zostali z kongresu wykluczeni. W październiku tegoż roku został pierwszy raz aresztowany i skazany na dwa miesiące więzienia „za wzywanie do nieposłuszeństwa wobec władzy państwowej”, a w grudniu wyrok został zwiększony do 9 miesięcy. Karę odbywał w więzieniu w Sorau (obecnie Żary).
W marcu 1895 daremnie próbował kontynuować przerwane w 1892 studia. Jego prośba o zezwolenie na studia medyczne we Fryburgu Bryzgowijskim, po tym jak został wykluczony ze wszystkich pruskich uniwersytetów została odrzucona. Próba ułożenia sobie życia w Zurychu w 1895 również się nie powiodła i wrócił do Berlina, gdzie z powodów finansowych żył w bardzo skromnych warunkach. W latach 1895–1899 wydawał czasopismo Der Sozialist. Organ für Anarchismus-Sozialismus. Do 1908 intensywnie zajmował się literaturą i filozofią. Jego wycofanie się z aktywnej polityki przyczyniło się do wypracowania własnego teoretyczno-kulturalnego, krytyczno-językowego i filozoficzno-historycznego socjalizmu anarchistycznego.