Opis konstrukcji Okręt miał gładkopokładowy, całkowicie pozbawiony ożaglowania kadłub, z burtami podwyższonymi przez nadburcia na śródokręciu. Wysokość wolnej burty wynosiła ok. 3,3 m. Stewa dziobowa była odpowiednio wzmocniona, tworząc taran. Przy długości całkowitej 82,2 m oraz szerokości 12,8 m, „Esmeralda” miała wyporność normalną 2950 ts i średnie zanurzenie 5,6 m. Napęd stanowiły dwie poziome sprzężone maszyny parowe produkcji zakładów R&W Hawthorn, zasilane w parę przez cztery dwupaleniskowe kotły typu lokomotywowego. Na próbach siłownia osiągnęła moc łączną 6083 ihp, co dało prędkość maksymalną 18,29 węzła. Zapas węgla do kotłów wynosił normalnie 400, maksymalnie 600 ton, zasięg nominalny obliczono na 6000 mil morskich przy prędkości ekonomicznej 10 węzłów, faktycznie był mniejszy i wynosił przy tej prędkości 2200 mil morskich.